Yo tenía un facón con S
1212 que era de lima de acero;
le hice un tiro, lo quitó
y vino ciego el moreno.
Y en el medio de las aspas
un planazo le asenté
que lo largué culebriando
1218 lo mesmo que buscapié.
Le coloriaron las motas
con la sangre de la herida,
y volvió a venir furioso
como una tigra parida.
Y ya me hizo relumbrar
1224 por los ojos el cuchillo,
alcanzando con la punta
a cortarme en un carrillo.
Me hirvió la sangre en las venas
y me le afirmé al moreno,
dándole de punta y hacha
1230 pa dejar un diablo menos .
Por fin en una topada
en el cuchillo lo alcé,
y como un saco de güesos
contra el cerco lo largué.
Tiró unas cuantas patadas
1236 y ya cantó pal carnero.
Nunca me puedo olvidar
de la agonía de aquel negro.
En esto la negra vino
con los ojos como ají,
y empezó la pobre allí
1242 a bramar como una loba.
yo quise darle una soba
a ver si la hacía callar;
Mas pude reflesionar
que era malo en aquel punto,
y por respeto al dijunto
1248 no la quise castigar.
Faconneyqa S kara
limamanta acero kara;
sukt choqapúptiy, qechora
y yanaqa ciego amora.
Y cha waqrasnin chaupipi
planazút churaporani
kikisitun buscapieta
culebrias reqt largarani.
Cresposnénq pukayapora
heridanmánt yáar lloqsispa,
astaan piñakus amora
kikin uturungu mirasqa.
Y na relumbrachipara
ñawisniyta cuchilluta,
taripachiara puntanan
kuchuaspa carrilloyta.
Venasniypi yáar timpuara
y chayapus ka yanata,
chaypi tuksis y hachiaspa
súpay menosta saqespa.
Apasqam suk topadapi
cuchillúp soqarerani,
saco tullusníyoq inata
cerco saapi choqarani.
Ayka aytastacha choqara
na carneroman cantara.
Y mana aykappas qonqásaq
yana imayna agonizara.
Y kaypi na yana amora
kikin uchu ñawisnenqa,
chayp qallarera wakchaqa
bramaspa kikin lobata.
Maqanaarani noqaqa
upallachiyta munaspa;
Y chaypi allita pensaspa
saqra kananta chaypeqa,
noqa respetas wañoqta
maa pensarani maqayta.